Blog ineens kwam het bij hem binnen

Ineens kwam het bij hem binnen

“Tijdens het gesprek merkte ik al snel dat er iets aan de hand was. Ik wist niet direct wat het was. Maar door de blikken van zijn kinderen kreeg ik het door.” Uitvaartverzorger Remi Korfage vertelt over het regelen van een uitvaart met een vader die aan dementie lijdt.  

“Zowel Jan als Trudy zaten beiden al in een verpleegtehuis. Ik kreeg het bericht dat Trudy was overleden en ik ging langs bij de familie. Jan en zijn twee dochters waren aanwezig om de uitvaart te regelen. We gingen samen zitten om de eerste zaken voor de uitvaart te bespreken. In eerste instantie richtte ik mij tot Jan maar algauw merkte ik dat er iets aan de hand was. Ik keek zijn kinderen vragend aan. Door hun blikken kwam ik er achter dat hun vader aan dementie leed. Dan moet je wel even schakelen. Want hoe betrek je een man die dementie heeft bij het regelen van de uitvaart van zijn echtgenote?”

Beperk de opties
Remi vertelt verder: “Tijdens het gesprek richtte ik mij eerst tot Jan. Ik stelde vragen als: Wie was uw vrouw? Had ze hobby’s? En: Hoe is het overlijden gegaan? Daarna richtte ik mij ook steeds tot zijn kinderen. Mensen die aan dementie lijden zijn niet altijd meer in staat om uit de vele opties te kiezen. De dochters van Jan konden mij daarin een richting aangeven, zodat hun vader alleen maar hoefde te kiezen tussen een grijze of zwarte rouwauto. Een massief houten kist of een met eikenfineer. De foto’s in de catalogus hielpen ook heel erg. Zo kon ik hem toch volledig betrekken.”

Wel of niet mee naar de uitvaart
Tijdens de gesprekken met Jan en zijn dochters kwam Remi erachter dat Trudy zelf ook aan dementie leed en dat ze daarom samen in het verpleegtehuis zaten. Voor de dochters was het lastig om hun vader in alles te betrekken. Maar we wilden hem toch graag een kans geven afscheid te nemen van zijn vrouw. “Op de avond voor de uitvaart is er gelegenheid tot condoleren. We hebben Jan voorafgaand aan de condoleance meegenomen naar de kist. Dat was het moment dat het erg bij hem binnen kwam en ineens realiseerde hij zich wat er aan de hand was. Zijn vrouw was overleden. Hij kwam bij de kist en schoot helemaal vol met tranen. In zijn rolstoel ging hij naast de kist zitten en pakte de hand van zijn vrouw Trudy vast. Hij is er die avond niet meer weggegaan.”

Betrokken voelen 
“Bij mensen die aan dementie lijden moet je in de eerste minuten goed kijken hoe je met iemand in gesprek gaat. Iemand kan heel verward zijn. Het is daarom belangrijk dat je rustig je vragen stelt en ze op hun gemak stelt. Tijdens de uitvaart kun je iemand die dement is prima aanwezig laten zijn. Zo voelt hij of zij zich ook betrokken. Bij deze uitvaart heeft de echtgenoot bijvoorbeeld geholpen met het sluiten van de kist. Jan heeft de laatste sluitschroef dichtgedraaid.” 

Veel twijfels
Remi: “De dochters zijn heel intensief met het proces bezig geweest. Ze hadden vooraf veel twijfels. Moeten we onze vader hier wel bij betrekken? Is het verstandig, want straks vergeet hij van alles? Misschien moeten we het zo laten? Tijdens de uitvaart zijn hun ogen geopend. Achteraf waren ze heel blij dat ze hem hebben meegenomen in het afscheid. En ik ben blij dat ik ze hierbij heb kunnen helpen.”

Hoe ga je om met iemand die dementie heeft
Helaas krijgen steeds meer mensen met dementie te maken. Eén op de vijf mensen krijgt dementie. Veel nabestaanden worstelen hiermee. “Mensen die aan dementie lijden, zijn soms volledig afhankelijk  van hulp. Dus betrek ze en neem ze mee in het proces. En beperk de keuzes. Dus rood of blauw en niet tien verschillende kleuren. Zo maak je het kiezen eenvoudiger. Doe het stapje voor stapje, dan zijn er echt genoeg mogelijkheden bij het regelen van de uitvaart. Zo kijken wij vaak naar mooie symbolische handelingen, zoals het aansteken van een kaars of het sluiten van de kist. Daardoor voelt degene met dementie zich wel helemaal betrokken en hoort hij of zij er echt bij. Zo brengt het voor iedereen iets. De twee dochters van Jan en Trudy hebben er een goed gevoel aan overgehouden. Ze hebben op een fijne manier afscheid genomen, samen met hun vader.”

Terug naar overzicht