Niemand weet waarom geluk soms wegwaait....

Nooit meer je stem
Nooi meer je lach
Ik mis je elk moment
Elke dag

Ieder grote liefde
Eindigt met een groot
Verdriet

De lucht is vol
grijze regenwolken
het is triest om ons heen
alles huilt

Afscheid is erg
Afscheid is verdriet
Afscheid is als een grote berg
waarvan je het topje niet meer ziet

Dieper dan een oceaan
Hoger dan de hoogste berg
Heftiger dan een orkaan
Ik mis je zo verschrikkelijk erg

Er zijn tranen die niet gedroogd willen worden
Er is verdriet dat niet gedeeld kan worden
Er is een leegte die niet raakt opgevuld

Verdriet gaat ooit over
Maar nooit helemaal want er is altijd een
Plekje in je hart
Dat altijd bevroren blijft
En nooit
Ontdooit

Mijn tranen vallen op
Je koude handen
Wanneer ik naar je kijk
Telkens denk ik aan die handen
Nooit meer…binnen handbereik

Wanneer ik jou het meeste mis
als men dat vragen zou
zeg ik: wanneer ik wakker word
maar ook 's middags mis ik jou
en 's avonds als ik slapen ga
veel meer dan ik had verwacht
mis ik je tot het ochtend wordt
ik mis je dag en nacht

Ik wou dat ik een vogel was
Met zachte, witte veren
En vliegen kon
Heel hoog
Naar jou
Om nooit meer terug te keren

Al heeft zij ons verlaten
Zij laat ons nooit alleen
Wat wij in haar bezaten
Is altijd om ons heen
Als zonlicht om de bloemen
Een ieder goed gezind
Teveel om op te noemen
Door iedereen bemind