Islamitische begrafenis

Na het wassen wordt het lichaam naar de moskee overgebracht waar de voorganger staand voor het opgebaarde lichaam het Djanazah gebed uitspreekt. Hij eindigt met een vredesgroet zoals ‘Vrede zij met u en de Barmhartigheid en de Genade van God’. Net als bij het joodse geloof is het bij moslims gebruikelijk een overledene zo snel mogelijk en bij voorkeur zonder kist te begraven. Als het lichaam in het graf is gelegd, wordt boven het hoofd met plankjes of met een steen een afdakje gemaakt zodat het hoofd niet direct met aarde wordt bedekt.

In oosterse landen is de begrafenis meestal binnen 24 uur, maar in Nederland schrijft de wet voor dat er minimaal 36 uur tussen het tijdstip van overlijden en de begrafenis moet liggen. De overledene moet zo snel mogelijk worden begraven, omdat een dode lijdt zolang hij tussen de levenden is. De mannen uit de familie dragen het lichaam op een baar of in een kist naar de begraafplaats. Volgens een oude traditie dragen zoveel mogelijk mannen uit de gemeenschap het lichaam allemaal een klein stukje richting graf. Er wordt in een vast tempo gelopen. Bij het graf aangekomen wordt het lichaam uit de kist getild en in een graf (eventueel met bekisting) gelegd met het gezicht in de richting van Mekka. De lijkwade wordt aan het hoofd en de voeten losgemaakt. Vervolgens strooien alle aanwezigen drie handen met aarde in het graf terwijl ze de bede Hiervan schiepen wij u,Wij deden u hierin terugkeren, Hieruit zullen wij u weer doen opstaan op de Laatste Dag, uitspreken. Tot slot gooien de directe nabestaanden met de hand aarde in het graf onder het uitspreken van een gebed over de hereniging met de aarde waaruit de dode weer zal opstaan.

Oorspronkelijk zijn vrouwen uitgesloten van deelname aan een begrafenis, maar zeker in Nederland zijn bij meer liberale moslims vrouwen wel welkom bij een teraardebestelling. Samen met de kinderen staan ze op een afstand en kijken toe hoe de mannen de overledene begraven.