nieuws

Levensverhalen van ernstig zieke ouders

Zo'n 25 jaar geleden plakte ik een sticker en een briefje in mijn agenda. Op de sticker stond de tekst 'spinazie', op het briefje 'My name is Anny Westerink', geschreven in het handschrift van mijn overleden moeder. Het stickertje zat oorspronkelijk op een diepvrieszakje, de Engelse tekst knipte ik uit haar schriftje dat ze gebruikte voor de Engelse les die ze met mijn vader volgde. Gered van de vergetelheid.
Jaren hoopte ik dat er dagboekjes of geheime boodschappen, van mijn moeder, speciaal voor mij, tevoorschijn zouden komen. Maar helaas: dat gebeurde niet. En daarom koesterde ik die sticker en dat briefje. En de gesprekken die we gelukkig wel hadden voor ze stierf.

Steeds meer ouders laten nu behalve herinneringen, ook iets tastbaars achter voor hun dierbaren. Ze leggen bijvoorbeeld hun eigen uitvaartwensen vast, wat een grote steun kan zijn voor hun kinderen, omdat ze dan zeker weten dat het allemaal gaat zoals mama of papa dat wilde. Een ontroerend voorbeeld van hoe je ook iets achter kunt laten voor je kinderen, is te zien in de film My Life Without Me (2003). Deze gaat over Ann, een jonge moeder die te horen krijgt dat ze binnen twee maanden zal overlijden aan kanker. Zij spreekt 's avonds bandjes in voor de toekomstige verjaardagen van haar dochtertjes. Ze wil niet over haar ziekte praten met haar gezin, maar wil wel dat de meisjes de rest van hun leven weten hoeveel hun moeder van ze houdt.

Nieuw boek
Door deze film besefte ik ineens hoe moeilijk het voor ouders als Ann en mijn moeder is om afscheid te nemen van alles wat ze lief is. En hoe goed het zou zijn dat anderen kunnen lezen hoe zij dat doen, het leven loslaten. Daarom laat ik in mijn nieuwe boek ongeneeslijk zieke ouders aan het woord, die vertellen over hun leven, over hun gezin, over hun ziekte, over wat ze kracht geeft en over hoe zij afscheid nemen. Een van die mensen is Rick, een jonge weduwnaar. Hij is uitbehandeld en wil zijn levensverhaal achterlaten voor zijn kinderen, zodat zij later wel antwoorden kunnen vinden op vragen die ik mijn ouders niet meer kan stellen. Ook geeft hij tips aan ouders en kinderen die in dezelfde situatie zitten.

Oproep
Voor dit boek ben ik op zoek naar verhalen van andere ouders, van alle leeftijden, die ernstig ziek zijn en hun levensverhaal met mij willen delen. Wilt u meewerken aan het boek, of wenst u meer informatie,  klik dan hier om het formulier in te vullen. Ik neem dan vervolgens contact met u op. Alle informatie wordt vertrouwelijk behandeld.

Daan Westerink, juni 2010

Daan Westerink (41) is journalist en rouwdeskundige.
Ze schreef twee boeken: 'Leven zonder ouders' en 'Verder zonder jou. Jongeren over de dood van iemand die ze lief is.' Daan woont met Peter en hun dochters (10 en 12)  in Utrecht.