zijn mijn gevoelens normaal?

Eigenlijk zijn alle gevoelens die je ervaart bij het verlies van je vader of moeder normaal. Je voelt intens verdriet of je bent blij dat aan haar of zijn lijden een einde is gekomen. Je kunt je eenzaam voelen omdat je ouder, je steun en toeverlaat, je veilige thuis, verdwenen is. Maar je kunt ook opgelucht zijn omdat er die periode van intense zorg nu voorbij is.

Je kunt je ook ontworteld voelen. Met het verlies van je ouders gaat immers ook een deel van je jeugd verloren, van je herinneringen. Wie kan je nu nog vertellen hoe jij er uit zag als baby of hoe je je gedroeg als kind?
Je kunt ook angstig worden en je bewust worden van je eigen sterfelijkheid. Ineens beseffen dat jij nu de oudste generatie bent en dat je eigenlijk de ‘volgende op rij’ bent om te overlijden.

Als de band met je ouders niet goed was, kan ook een sterk schuldgevoel de kop opsteken. Was je maar vaker op bezoek geweest. Had je het maar goed gemaakt toen het nog kon.
Als de band goed was daarentegen, kan dat ook veel troost geven.