verlies van je broer of zus
Een broer of zus verliezen betekent meer dan iemand verliezen van wie je veel houdt. Het betekent ook het verlies van een gedeeld verleden. Je broer of zus is onderdeel van je afkomst, je milieu, je jongste herinneringen en herinneringen aan je ouders. Er zijn maar weinigen die jou zo goed kennen als je broer of zus.
Een bloedband is heel sterk. Een broer of zus is er altijd, er is vaak een zekere vanzelfsprekendheid in de band die je met elkaar hebt. Een vriendschap kun je opzeggen, maar zelfs als je geen goede relatie hebt met je broer of zus, blijft het je altijd ‘raken’ hoe het met hem of haar gaat. Hij of zij is een beetje zoals jij bent. Je herkent dingen van jezelf in hen, karaktereigenschappen, gewoonten of uiterlijke kenmerken van je ouders bijvoorbeeld.
balans
Het overlijden van een broer of zus verstoort de balans in een gezin. Een gezin heeft een systeem, iedereen heeft zijn rol. Het kan lang duren voordat alles weer in evenwicht komt en dan nog wordt het nooit meer zoals het was. De broer of zus laat een lege plaats achter. Zelfs al heb je in een groot gezin meerdere broers of zussen, die ene broer of zus heeft toch zijn of haar eigen speciale plekje ingenomen.
Als een oudere broer of zus sterft, kun je voor je gevoel de buffer kwijtraken. Hij of zij was het die je altijd beschermde. Gaat het om je jongere broer of zus, dan kan dat gevoel andersom zijn: jij was immers de beschermer. Je kan het gevoel hebben dat je hebt gefaald, dat je je broer of zus in de steek hebt gelaten, ook al is dat niet zo.
leeftijd
Het maakt eigenlijk niet uit op welke leeftijd je je broer of zus kwijtraakt. Ook iemand van tachtig kan nog rouwen om zijn broer of zus als zij een sterke band hadden. Volwassen broers en zussen laten vaak een gezin achter. Dat kan het lastig maken bij de rouw. Er gaat dan automatisch veel aandacht van de omgeving (vrienden en familie) uit naar de partner en de kinderen. Zij worden een beetje gezien als degenen die het meest getroffen worden door dit verlies. Tegelijkertijd heb jij ook een groot verdriet. Besef dat je ook ruimte mag vragen voor jouw verdriet als broer of zus. Het is belangrijk dat je je eigen verdriet niet uit het oog verliest. Besef dat er geen ‘concurrentie’ is tussen wie het meeste verdriet heeft. Je mag allemaal rouwen om de dierbare die is gestorven. Maar het kan het wel lastig maken om elkaar te troosten.
Deze informatie is afkomstig van journalist en rouwdeskundige Daan Westerink. Zij heeft jarenlange ervaring met het begeleiden van en schrijven over mensen die rouwen.
Een bloedband is heel sterk. Een broer of zus is er altijd, er is vaak een zekere vanzelfsprekendheid in de band die je met elkaar hebt. Een vriendschap kun je opzeggen, maar zelfs als je geen goede relatie hebt met je broer of zus, blijft het je altijd ‘raken’ hoe het met hem of haar gaat. Hij of zij is een beetje zoals jij bent. Je herkent dingen van jezelf in hen, karaktereigenschappen, gewoonten of uiterlijke kenmerken van je ouders bijvoorbeeld.
balans
Het overlijden van een broer of zus verstoort de balans in een gezin. Een gezin heeft een systeem, iedereen heeft zijn rol. Het kan lang duren voordat alles weer in evenwicht komt en dan nog wordt het nooit meer zoals het was. De broer of zus laat een lege plaats achter. Zelfs al heb je in een groot gezin meerdere broers of zussen, die ene broer of zus heeft toch zijn of haar eigen speciale plekje ingenomen.
Als een oudere broer of zus sterft, kun je voor je gevoel de buffer kwijtraken. Hij of zij was het die je altijd beschermde. Gaat het om je jongere broer of zus, dan kan dat gevoel andersom zijn: jij was immers de beschermer. Je kan het gevoel hebben dat je hebt gefaald, dat je je broer of zus in de steek hebt gelaten, ook al is dat niet zo.
leeftijd
Het maakt eigenlijk niet uit op welke leeftijd je je broer of zus kwijtraakt. Ook iemand van tachtig kan nog rouwen om zijn broer of zus als zij een sterke band hadden. Volwassen broers en zussen laten vaak een gezin achter. Dat kan het lastig maken bij de rouw. Er gaat dan automatisch veel aandacht van de omgeving (vrienden en familie) uit naar de partner en de kinderen. Zij worden een beetje gezien als degenen die het meest getroffen worden door dit verlies. Tegelijkertijd heb jij ook een groot verdriet. Besef dat je ook ruimte mag vragen voor jouw verdriet als broer of zus. Het is belangrijk dat je je eigen verdriet niet uit het oog verliest. Besef dat er geen ‘concurrentie’ is tussen wie het meeste verdriet heeft. Je mag allemaal rouwen om de dierbare die is gestorven. Maar het kan het wel lastig maken om elkaar te troosten.
Deze informatie is afkomstig van journalist en rouwdeskundige Daan Westerink. Zij heeft jarenlange ervaring met het begeleiden van en schrijven over mensen die rouwen.