welke gevoelens zijn normaal?

Pijn, verdriet en machteloosheid zijn heel herkenbaar, dat vinden we allemaal normaal. Maar ook gevoelens zoals woede, angst, opluchting, boosheid en schuldgevoel zijn normale reacties. Het is dus echt niet raar als je woedend bent op je partner, zonder echte reden, alleen maar omdat hij of zij is overleden en je als het ware in de steek laat. Of dat je opluchting voelt nadat een partner na een lang ziekbed overlijdt.

Je kunt je ook heel chaotisch voelen. Je weet niet hoe het nu verder moet. Je zet bijvoorbeeld water op voor een kop thee, de fluitketel gaat, maar je weet eigenlijk niet waarom die fluitketel ineens zo’n lawaai maakt.
Het kan erg per persoon verschillen. De een is juist heel helder tijdens de eerste maanden en krijgt dan pas de mentale klap. De ander is maandenlang heel chaotisch en daarna klaart langzaam de mist een beetje op

lichamelijke klachten
Ook lichamelijk voel je van alles. Eigenlijk rouwt je hele lichaam mee. Je kunt allerlei klachten ervaren zoals moeheid, geen energie hebben, je niet kunnen concentreren. Je hebt geen fut om te werken, geen zin om kleine praktische dingen te doen, zoals de boodschappen.

Wat ook vaak voorkomt, is dat je lichamelijke klachten lijken op datgene waaraan je partner is overleden. Als je partner bijvoorbeeld aan darmkanker is overleden, kunnen je lichamelijke klachten zich concentreren op je buik. Dat kan zover gaan dat je echt bang wordt om ook darmkanker te hebben. Niet zo raar, want je hebt immers het nare aftakelingsproces van je partner gezien en daar angst voor gekregen.

Besef dat rouw na één jaar niet klaar is. Sommige mensen vinden het tweede jaar juist moeilijker dan het eerste jaar. De Vlaamse psycholoog Manu Keirse zegt dat rouw als het ware als een schaduw levenslang met je mee gaat. Soms is de schaduw groot, soms is de schaduw kleiner. En soms denk je dat de schaduw er even niet is, maar wacht hij toch om de hoek op je en overvalt je onverwacht weer.