wat als je kind doodgeboren wordt?

Je hebt er zo lang naar uitgekeken tijdens de zwangerschap, al die maanden heb je toegeleefd naar dit moment en dan gebeurt het meest vreselijke wat je je maar kunt voorstellen. Het gaat mis tijdens de zwangerschap en je kindje wordt levenloos geboren. Een heel dubbel gevoel, waarbij je heen en weer wordt geslingerd tussen emoties.

Je voelt de verwondering over de schoonheid van dat pas geboren mensje, jouw kind. Je houdt het kwetsbare lijfje voor het eerst in je armen. Je ziet de kleine handjes, voetjes, oortjes, het zachte haar. Je voelt als vanzelf een sterke band met dit kleine mensje. Het lijkt wel alsof je kind slaapt en het is moeilijk te geloven dat dit mensje niet leeft. Een heel moeilijk moment. Je maakt kennis met je mooie kind, maar je moet er ook meteen afscheid van nemen.

Wat kun je doen?
Probeer toch van de geboorte van je kindje te genieten. Knuffel met je kind, houd het tegen je aan, praat tegen hem of haar en geniet van de aanwezigheid van je kind. Neem er rustig de tijd voor. Het is een goed idee om foto’s te maken van je kind. Van jezelf met je kind, van het kind, van details zoals zijn gezicht, handjes en voetjes. Dat helpt later bij de herinnering en bij de rouw.

Een kleine waarschuwing: een paar dagen nadat het kind is overleden kan het huidje gaan verkleuren en zelfs loslaten (maceratie). Ook het schedeltje is vaak erg slap. Houd hier rekening mee. 

Bron: www.peuteren.nl/afscheid