Er mogen geen dingen in de kist liggen die vervuilend zijn voor de grond. Dus geen mobiele telefoons, mp3- spelers en dergelijke. Een foto mag wel, maar dan zonder het kunststof lijstje en het glas. Alle textiel mag in principe, de overledene heeft immers ook kleding aan.
Over het algemeen gebeurt het laten zakken van de kist automatisch. Dit kan ook door de nabestaanden worden gedaan.
U mag zelf kiezen waar u begraven wilt worden. Er zijn wel gemeenten die beperkingen hanteren. Bijvoorbeeld dat je in die gemeente moet wonen om er begraven te worden.
Dat mag zolang de kist voldoet aan de wettelijke voorwaarden. De begrafenisondernemer weet precies wat wel en wat niet mag.
Tegenwoordig zijn er allerlei alternatieven voor de houten kist. Mensen worden begraven in lijkwaden, rieten manden en kartonnen dozen. Bij een lijkwade moet de overledene wel op een plank liggen en bedekt zijn.
Dit is van verschillende factoren afhankelijk. De samenstelling van de grond, de toestand van het stoffelijk overschot, de kist en de weersomstandigheden hebben invloed op de snelheid waarmee het lichaam vergaat. U kunt er van uitgaan dat het lichaam na 10 tot 15 jaar is vergaan.