Blog nieuwe liefde deel 2`

Een nieuwe liefde: gaat het geluk van de kinderen voor? Deel 2

Kinderen spelen een grote rol in het wel of niet aangaan van een nieuwe liefde en ook of deze liefde standhoudt! 
We horen verweduwden bijna altijd zeggen “mijn kinderen zijn het belangrijkst, als zij de nieuwe partner niet zien zitten, dan ga ik er niet mee door”. De praktijk is echter weerbarstiger. Je geeft een nieuwe liefde niet zomaar op. Je gaat proberen de kinderen ervan te overtuigen dat het goed is deze nieuwe partner en je doet er alles aan om ermee door te gaan. Het is een groot verschil of we dit aan mensen vragen voordat de nieuwe partner in beeld is, of als de nieuwe partner er eenmaal is. Dit heeft weer alles te maken met het geweldige gevoel van verliefd zijn. Dat wil je niet kwijt! 

Over de gedachtes van kinderen, de loyaliteit, de overtuigingen waarom deze nieuwe partner niet welkom is, kan veel geschreven worden. Voor nu laten we het erbij dat een nieuwe liefde voor kinderen moeilijk te aanvaarden is. De leeftijd speelt daar ook een rol in. Waarmee niet gezegd is dat volwassen kinderen er makkelijker mee om kunnen gaan, want ook zij kunnen het moeilijk vinden als de ouder weer een nieuwe partner krijgt, je blijft immers altijd ‘kind’ van je ouder. En of het nou helpt dat je meer levenservaring hebt en er beter over na kunt denken is nog maar de vraag. Vaak kan het juist zijn dat de wat jongere kinderen het makkelijker kunnen accepteren.
Als ouder weet je dat je kind al zo veel verdriet heeft (gehad) en je wil alles doen om het kind nu gelukkig te maken. Dan kan het lastig zijn te zien dat ze het moeilijk hebben, dat raakt je in je kern.

Hoe de kinderen er ook in staan en welke ruimte kinderen ook krijgen in de beslissing van de nieuwe partner, het is aan de volwassene zelf om een keuze te maken, het gaat immers om jouw toekomst. Makkelijker gezegd dan gedaan. Want wat als je kinderen constant in opstand komen als hij/zij komt? Hoe blij word je er dan nog van? Realiseer je dat hoe beter het met jou gaat, hoe beter het met de kinderen zal gaan. Geef het tijd en verduur hun (soms moeilijke) gevoelens daarom heen. En realiseer je dat zij niet hoeven te staan springen om jouw nieuwe partner. Ze hoeven hem/haar niet meteen aardig te vinden (want dat geeft bijvoorbeeld pijnlijke gevoelens naar de overleden ouder). Ze hoeven niet een gezellig gesprek aan tafel te hebben. Hoe minder druk je daarin geeft, hoe beter het acceptatieproces kan verlopen. Het is mooi dat je je kinderen kunt aanhoren in hun ‘grieven’ en hen daarin kan steunen, zonder dat je het gevoel hebt dat je ernaar moet handelen (en dat is voor ouders vaak moeilijk: dit zien we terug in kleine dingen: je kind wel per se een ijsje en jij vindt dat het niet kan… troost dan maar eens je kind, terwijl je toch bij je besluit blijft). En wat helpt is als de kinderen gaan merken wat zij aan ‘de nieuwe partner hebben’. Wat is hun voordeel? Maar het allerbelangrijkste is tijd en ruimte.

De omgeving
De omgeving speelt een grote rol in rouw. En ook als het gaat om nieuwe liefdes. Als het snel na het overlijden komt, vindt men het te snel (al of niet wordt dit je ook verteld, of achter je rug om gezegd). Duurt het te lang dan vindt men dat je er nu weleens aan toe bent. En krijg je er ook vragen over: “En? Heb je al een leuk iemand ontmoet?”. Hoe dan ook: er is druk. 

Als je verliefd bent dan wil je daarvan kunnen genieten. En een omgeving waar je een oordeel van voelt, helpt niet bij je fijne gevoel. Terwijl het juist alleen om jou gaat! Hoe beter het met jou gaat, hoe beter het met je kinderen gaat, hoe beter het met je omgeving gaat! Een grens daarin is vaak één jaar. Het is net alsof je niet binnen één jaar weer verliefd mag worden (soms ook van jezelf niet). Dit komt wellicht van het oude gevoel dat rouwen maar één jaar zou duren (ik hoop niet dat er iemand is die dat nog denkt), dat de seizoenen er overheen moeten en dan is het klaar. Alsof je dan goed genoeg hebt gerouwd en een een ander ‘mag’. Iemand die binnen één jaar verliefd wordt, heeft altijd het gevoel iets uit te moeten leggen. Net als iemand die na vier jaar nog niet verliefd is het gevoel heeft uit te moeten leggen waarom er nog niemand is. 

Wat jouw omgeving niet weet, maar wat jij alleen zelf kunt voelen, is dat een nieuwe liefde niet betekent dat je jouw overleden partner vergeet of er niet meer van houdt. Het is een ‘tweesporenbeleid’. De sporen lopen naast elkaar. En na lange tijd zal het spoor van de nieuwe liefde rechtdoor gaan en buigt het spoor met het gemis en de pijn van je overleden partner af.

Tot slot
Een paar korte stellingen om dit blog mee af te sluiten:

  • Geef je kinderen de mogelijkheid je nieuwe partner niet leuk te vinden. Het hoeft niet meteen. Geef ze tijd en ruimte.
  • Laat de omgeving kletsen. Blijf bij jezelf. Zij zitten niet in jouw situatie en mogen misschien wel oordelen, maar kunnen het niet.

Over Leoniek van der Maarel

Leoniek van der Maarel is een (rouw)psycholoog en orthopedagoog. In haar werk is zij gespecialiseerd in rouw bij volwassenen en kinderen. Daarnaast is zij bestuurslid bij stichting Achter de Regenboog.

Leoniek van der Maarel

Terug naar overzicht