Het beste wapen tegen corona is verbeelding

Afstand is het grootste obstakel bij afscheid nemen en verdriet. Want juist wanneer je verdrietig bent, heb je mensen nodig – dichtbij. Mensen aan wie je je verhaal kunt vertellen.  Mensen die je hand vastpakken en je een knuffel geven. Mensen bij wie je letterlijk en figuurlijk houvast zoekt.

 

Wij merken iedere dag de ingrijpende gevolgen van de anderhalve-meter-samenleving voor mensen die een uitvaart moeten regelen. Ze kunnen niet de uitvaart geven aan hun ouders, partner of kind die ze zouden willen. Soms was er met degene die overleden is, al vaak over gesproken. Wensen waren vastgelegd en het voelde goed om te weten: zo gaan we het doen, want zo wilde onze moeder het. Dit was zoals mijn man het voor ogen had! Maar dat kan nu niet meer. Dat betekent een ontzettende teleurstelling; een extra verdriet erbij.

 

Op de dag van de uitvaart zie je aan de opstelling van de ruimte wat corona betekent: niet meer dan 30 stoelen (en dus een hoop afwezigen) en tussen de stoelen anderhalve meter afstand. Afstand, het grootste obstakel bij rouwen en verdriet. Ook voor ons als uitvaartverzorgers is dit het moeilijkste aan de coronacrisis. Op al die momenten dat we normaal nabij (willen) zijn, moeten we afstand nemen: bij het verzorgen van de overledene, bij het sluiten van de kist, bij de ontvangst van de gasten.

 

Maar we zien ook een hoop veerkracht en vindingrijkheid om toch afscheid te nemen met een goed gevoel. Om toch verbondenheid te voelen en houvast te vinden. Een voorbeeld daarvan zagen we onlangs zelf, toen we via een livestream een uitvaart volgden van een vriendin. Heel mooi was te merken dat we als ‘kijkers’ steeds betrokken werden bij de bijeenkomst. We werden welkom geheten en steeds ook opnieuw aangesproken. Je voelde je daardoor niet een buitenstaander die ziet hoe anderen afscheid nemen. We voelden ons deelnemer. Dat was niet alleen voor ons fijn, ook de kleine groep die ‘echt’ bij elkaar was, voelde dat de groep veel groter was.

 

Een van de sprekers had de moed zijn verbeelding te laten spreken. Graag had hij ballonnen opgelaten buiten met alle aanwezigen. Nu vroeg hij iedereen - daar aanwezig en thuis – een denkbeeldige ballon vast te houden en zelf te bedenken hoe die ballon er uit zag. Iedereen mocht even nadenken en toen vroeg hij de drie kinderen die er waren hun ballon te omschrijven. Alle drie hadden ze een andere kleur gekozen en eigen een vorm, met een eigen herinnering aan oma. En terwijl iedereen - daar en achter de laptop – zijn arm in de lucht hield met een denkbeeldige ballon, telde hij af. Toen liet iedereen tegelijk zijn of haar ballon los.

 

De veerkracht van mensen - juist nu, met alle beperkingen door corona - is groot. Zij laten zich niet op afstand zetten.

 

Vragen en inspiratie

Mensen hebben veel vragen over het regelen van een uitvaart en corona. Op www.monuta.nl vindt u heel veel informatie en antwoorden op de meest gestelde vragen. Ook is er een hulplijn ingesteld: 0800-7236274 die elke dag van 9-21 uur bereikbaar is. Ook kunt u er ideeën vinden om ondanks de coronamaatregelen op een bijzondere manier afscheid te nemen. Het is mogelijk een online gedenkplaats aan te maken via de uitvaartverzorger; er is een nabestaandenplatform (wietroostmij.nl) en een sterrenhemel. En ook wij (het team van Monuta Adrienne Klein) zijn iedere dag bereikbaar: 0118-412760