' ’t Veldboeket'

Ózze herjod had ós jód bedaad,

En ing wunderbaar welt jemaat.

Zon, mond, sjtere,

Ing bónkte natoer vol mit blomme en deere ….

En ós … der miensj joof he ’t leëve …..

Alles sjun mit ee verweëve

 

In e ieëwieg veld mit blomme,

Plukt ózze Herjod vuur jidderinne e boeket,

E palet va klure, jroës en kling, vuur jidderinne jet.

 

Wie lang ’t boeket ziech zal hoade wit jinne van tse vure,

Me deet ziech muite um lang d’r van tse han …

Mar lanksaam bejint ’t tse verklure.

 

Me wees dat d’r daag ins kunt,

Dat óch de sjunste blomme jee boeket mieë zunt.

 

Kiek da tseruk en vräu diech uvver jidder blom oeës die boeket,

Ze woare nit alleaü eëve sjun,

Maar het hauw waal jet

Reactie toevoegen