Reactie toevoegen

Geef me je hand en houd me vast

Want het is nu zo donker om me heen

Ik voel me soms zo heel alleen,

Het leven draag ik als een last.

 

Wees stil, want woorden gaan nu verloren

In een orkaan, die mij nu overspoeld.

Ik weet dat je het goed bedoeld

Maar soms kan ik die woorden niet meer horen

 

Geef me je schouder om uit te huilen

En luister naar mijn eindeloos verhaal

Vertaal mijn tranen in onuitgesproken taal

Geef me je armen om in te schuilen

 

Wanneer je me met warmte blijft omgloeien

Dan zal de wereld niet zo koud meer zijn

En zal ik, ondanks alle pijn,

Toch op een dag weer bloemen zien bloeien.