Eregroet

Frans stond nog midden in het leven. Hij was veteraan en had veel meegemaakt. Hij hielp nog elke dag als vrijwilliger in het buurthuis van zijn dorp. Het is even na half vier in de middag wanneer ik word gebeld: “Guido, met Frans. Ik heb slecht nieuws gekregen. Ik wil graag mijn laatste wensen bespreken.”

Hij stond bekend als een energieke en vrolijke man, maar Frans vocht al enige tijd tegen een ongeneeslijke ziekte. Deze keer was er geen behandeling meer mogelijk. Ik zit samen met Frans en zijn vrouw Trudy aan de keukentafel. Hij vertelt mij over zijn tijd bij de Koninklijke Marine. “Ik heb veel meegemaakt Guido. Maar ik ben blij dat ik het gedaan heb. Ik heb de hele wereld over gereisd.”  Ook na zijn pensioen zit Frans niet stil en is hij elke dag te vinden in het buurthuis. “Hij is graag onder de mensen”, vult Trudy aan.

Bruiloft

Frans staat op en pakt een fotoalbum. “Eén van mijn laatste wensen; trouwen met Trudy. Dit was twee weken geleden.” Hij wijst vol trots naar één van de foto’s van de bruiloft. “Het was een prachtige lentedag toen we elkaar het ja-woord gaven in onze achtertuin. Ik had het voor geen goud willen missen.” Ik hoor iets verdrietigs in zijn stem. Nu zitten we hier samen om zijn uitvaart te bespreken.

Veteraan

Omdat Frans veteraan was en lid was van een veteranenvereniging, wilde hij dat de uitvaart meer werd dan een traditioneel afscheid. Hij had zelfs al de tekst voor de rouwkaart geschreven en wist precies hoe de invulling van de plechtigheid eruit moest zien. “De condoleance hoeft van mij niet in het crematorium. Iedereen mag naar het buurthuis komen”, vulde hij aan. Uiteindelijk vond ons laatste gesprek een week voor zijn overlijden plaats.

Erehaag

De dag van de uitvaart stond geheel in het teken van hoe Frans het graag had gewild. Alle veteranen van de veteranenvereniging vormden een erehaag en een aantal van hen droegen de uitvaartkist het crematorium binnen. Over de kist lag de Nederlandse vlag gedrapeerd met daarop zijn baret. 

Laatste groet

Iedereen is stil wanneer de favoriete muziek van Frans wordt afgespeeld. Ook het openingsnummer van de bruiloft komt voorbij. Trudy kijkt me met betraande ogen aan. Aan het einde van de dienst speelt de trompettist het Signaal Taptoe. Alle veteraan gaan staan en brengen een laatste saluut. Ik krijg kippenvel. Het is bijzonder hoe al deze veteranen de laatste eer aan Frans bewezen. Een eregroet zoals Frans het voor ogen had. 

Iedereen neemt afscheid op zijn eigen manier. Voor iedereen is er een passend afscheid. Wilt u weten wat ik voor u kan betekenen? Neem dan vrijblijvend contact op via 0546 – 81 42 89 of kijk verder op mijn site.