Weer samen

Meneer en mevrouw Smit trouwden 60 jaar geleden als jeugdliefdes. Het kleine maar hechte gezin bestond uit vader, moeder, zoon en dochter. Kees en Rietje werkten altijd hard om het gezin te kunnen onderhouden. Maar na hun pensioen nam hun gezondheid snel af en kwamen ze in een zorginstelling te wonen.

Niet veel later kreeg Kees dementie en moest hij worden overgeplaatst naar de gesloten afdeling van de zorginstelling. Voor het eerst in al die jaren bleef Rietje alleen achter in hun appartement. Elke dag ging Rietje bij haar man op bezoek. Ze sloeg nooit een dag over. Ondanks dat zijn gezondheid slecht was, kwam Kees toch onverwacht ’s nachts te overlijden.

Nog een uitvaart

Het is een regenachtige herfstdag als ik in de ochtend bij de zorginstelling aankom om de uitvaart van Kees te bespreken met de zoon en dochter. Ook Rietje is bij het gesprek aanwezig. Ik hoor haar zacht snikken van verdriet. Na het gesprek regel ik meteen de eerste zaken en rijd ik naar huis. Het is laat in de avond wanneer mijn telefoon gaat. Het is de zoon van de familie Smit. “Guido, onze moeder is zojuist ook overleden.”

Gestorven van verdriet

De volgende dag kom ik samen met de zoon en dochter om nu twee uitvaarten vorm te geven. Hoe kon dit? De gezondheid van Rietje was niet best, maar er waren totaal geen tekenen dat haar overlijden ook aanstaande was. “Mama is gestorven van verdriet”, zegt hun zoon zacht. De kinderen besluiten dat ze een gezamenlijke uitvaart voor hun ouders willen. Ze waren immers altijd onafscheidelijk geweest en al zo lang bij elkaar.

Gezamenlijk afscheid

En zo reden we op de dag van de uitvaart in een stoet met twee identieke rouwauto’s naar het crematorium. Het werd een intiem afscheid met de kinderen en kleinkinderen. We kwamen met elkaar samen in de sfeervolle familiekamer van het crematorium om tegelijk afscheid te nemen van Kees en Rietje. In het midden stonden twee dezelfde uitvaartkisten. Ze waren weer samen. We luisterden naar muziek en namen een kop koffie en een plakje cake. En niet omdat cake erbij hoort, maar omdat er elke zondagmiddag bij de thee een plakje cake op tafel kwam.

Iedereen neemt afscheid op zijn eigen manier. Voor iedereen is er een passend afscheid. Wilt u weten wat ik voor u kan betekenen? Neem dan vrijblijvend contact op via 0546 – 81 42 89 of kijk verder op mijn site.