10 bijzondere uitvaartrituelen

In Nederland denken we het soms net even anders te doen dan anderen als het gaat om de uitvaart en uitvaartrituelen. We kiezen bijvoorbeeld steeds vaker voor livemuziek of luxe catering. Maar in sommige delen van de wereld doen ze het pas écht anders. In Ghana kun je bijvoorbeeld begraven worden in een teenslipper. En in Madagaskar dansen ze letterlijk met hun doden. Lees snel verder en ontdek welke bijzondere uitvaartrituelen er zijn!

1. Verbranding en wurging
Het is een hele oude Hindoeïstische traditie, die we tegenwoordig (gelukkig) nauwelijks meer kennen. Ook andere culturen doen hier soms aan. Sati is een vorm van straf, die een vrouw krijgt als haar man overlijdt. Uit een soort van respect voor de dood van haar wederhelft wordt van een vrouw verwacht dat zij zichzelf verbrandt als offer voor de machtige goden. De gedachte hierachter is dat er op deze wereld geen plek is voor een vrouw alleen. Ook in Fiji bestaan er soortgelijke uitvaartrituelen: de dierbaren van een overledene worden door wurging om het leven gebracht. Zo wordt de dode tijdens zijn reis naar een andere wereld begeleid door zijn geliefden.

2. Voer voor vogels
Wij kunnen ons hier niets bij voorstellen, maar toch is deze bizarre traditie nog steeds in gebruik in Tibet, de Chinese provincie Qinghai en Mongolië. Wanneer een dierbare is overleden, wordt het lichaam in stukjes gesneden en op een hoge bergtop achtergelaten. Daar staat het niet alleen bloot aan de elementen, maar krijgen ook roofdieren de kans om een stukje mens op te peuzelen. Het zijn vaak roofvogels, die met de resten aan de haal gaan. Veel Tibetanen en Mongolen geloven in een vorm van Boeddhisme, die uitgaat van een migratie van de geest. Dit betekent dat het lichaam na de dood een leeg omhulsel is dat geen verdere functie heeft. Daarom kan het dienen als voedsel voor vogels.

3. Begraven in een teenslipper
Ook in ons land is er veel mogelijk als het gaat om de uitvaartkist. Zo laten sommigen de kist beschilderen door (klein)kinderen of kunnen nabestaanden zelf een afbeelding kiezen, die erop geprint wordt. Toch blijven we ver achter in vergelijking met het Ghanese Teshi. In deze kustplaats maken ze kisten in allerlei soorten en maten. En daarbij laten ze hun creativiteit de vrije loop. Hield de overledene van auto’s? Dan maken de vakmannen voor hem of haar een kist in de vorm van een bolide. Had iemand graag bepaalde teenslippers aan? Dan wordt gewoon een kist in de vorm van dit schoeisel gemaakt. In Teshi is echt alles mogelijk op dit vlak.

4. Kannibalisme
Naast roofdieren kunnen ook mensen het overgebleven lichaam opeten. In Papoea Nieuw-Guinea en Brazilië is het in bepaalde gemeenschappen gebruikelijk om een overleden dierbare op te eten. Dit begrafenisritueel is inmiddels zo goed als uitgestorven, maar kwam vroeger zeker vaker voor. Sommige gemeenschappen in de jungle hadden gewoon erg weinig eten en leefden vooral van kruiden en planten. Om honger te voorkomen, kwam de familie na het verlies van een geliefde bijeen. Met vuur en basisgereedschappen probeerden ze het lichaam zo smakelijk mogelijk te maken.

5. Kisten ophangen
In het oude China werden uitvaartkisten niet begraven, maar opgehangen tegen hoge rotsen. Mensen geloofden toen dat een kist zo hoog mogelijk in de lucht moest zijn, zodat de dode dicht bij de hemel was. Archeologen ontdekten de kisten bij opgravingen van deze oude beschaving. In de 21e eeuw wordt een uitvaartkist niet meer in de lucht gehesen en naast een rots vastgemaakt. Toch zijn er nog sporen van deze uitvaartrituelen te zien.

6. Vastgebonden aan een boom
Wij kennen alleen demonstranten die zich uit protest vastketenen aan een boom. Sommige culturen hebben hier een traditie voor: na de dood wordt een lichaam vastgeketend in of aan een boom. Waarschijnlijk wordt dit gedaan door niet-religieuze mensen zonder een specifiek geloof. Door het lichaam op deze manier te ‘begraven’, is het voor iedereen zichtbaar. Overleden naasten hebben altijd een plek in het hart van de levenden. Bovendien maakt het begrafenisritueel duidelijk aan anderen dat zij zich moeten voorbereiden op de dood en het leven dat daarna zal komen.

7. Opgegeten door roofdieren
Wat doe je met het lichaam van een dierbare als je het niet wilt begraven of cremeren? Indianenstammen uit Amerika hadden hier de volgende oplossing voor: ze gooiden alle overledenen in een put of kuil en lieten hier wilde dieren op los. Dat scheelde ze niet alleen veel tijd en werk, maar paste ook in hun geloof. De doden leven namelijk maar in één vorm verder in het hiernamaals. Ook is het een herinnering die duidelijk maakt dat wij geen eigen bezit hebben in deze wereld, zelfs ons lichaam niet.

8. Dansen met doden
Het lijkt bijna uit een film te komen, maar in Madagaskar gebeurt het echt: daar dansen ze met doden! Mensen halen de lichamen van hun overleden familieleden uit hun crypten en wikkelen ze in mooie doeken. Daarna dansen ze met de lichamen rond de tombes. Op die manier eren zij hun doden en geliefden. Deze uitvaartrituelen komen nog regelmatig voor. Wanneer het feestgedruis ten einde is, worden de lichamen weer netjes ten grave gedragen. Tot de volgende dansavond natuurlijk.

9. Van mens tot kraal
Hoewel er veel opties voor asbestemming zijn, kiezen we in Nederland doorgaans toch voor veilige opties als bewaren in een urn of assieraad. Slechts een enkeling gaat voor bijvoorbeeld een tatoeage met as of het in de lucht laten schieten van de as in de vorm van een vuurpijl. In Zuid-Korea doen ze het net weer anders als het gaat om dit soort uitvaartrituelen. Daar kunnen ze de as comprimeren tot kleine kraaltjes. Die roze, zwarte en turquoise kraaltjes worden vervolgens ter decoratie in huis geplaatst.

10. Onderdeel van de familie
In principe moet een lichaam binnen 6 werkdagen na overlijden worden begraven. Maar in Indonesië hebben ze niet zo’n regel. Hier is een uitvaart een groot evenement dat veel mensen trekt. Iedereen zingt en drinkt en er is meer dan voldoende eten. Dat kost natuurlijk ook flink wat geld. Daarom wordt na het grote feest de overledene weer in doeken gewikkeld en thuis bewaard. Pas als de familie weer wat geld heeft, kan het lichaam worden begraven. Maar dat kan soms wel jaren duren. En al die tijd wordt de overledene als volwaardig lid van de familie behandeld en betrokken bij het dagelijks leven.

Wat zijn uw wensen?
Wij kunnen ons voorstellen dat bovenstaande uitvaartrituelen niet helemaal passen bij wat u voor ogen heeft. Maar wat zou u dan wel graag willen? Het kan rust geven om uw wensen voor uw uitvaart te bespreken met uw dierbaren. Ook kunt u uw uitvaartwensen online invullen of op papier zetten met ons uitvaartwensenformulier. Of maakt u gerust een afspraak met Monuta Herma Pijfers. Wij nemen graag de mogelijkheden met u door!

Bron:
https://afscheidswijzer.nl/blog/de-7-opvallendste-uitvaartrituelen-ter-wereld
http://www.wonderslist.com/10-bizarre-funeral-traditions-world/

Reactie toevoegen