Actueel

Begraven of cremeren

Al eeuwenlang worden overledenen begraven. In Nederland was dit tot 1914 zelfs de enige manier van lijkbezorging . In dat jaar vond de eerste crematie plaats in een Nederlands crematorium. Vanwege de invloed van de kerk was cremeren wettelijk nog niet toegestaan. Pas vanaf  1955 is crematie door een wetswijziging toegestaan en vanaf  2003 kiezen we in Nederland vaker voor een crematie dan een begrafenis.

Een afscheid voorbereiden als u alleenstaand bent

Het regelen van een uitvaart na een overlijden begint met een opdrachtgever. Door het stijgend aantal alleenstaanden is het vaak lastig om een opdrachtgever te vinden. Wij geven tips om u toch voor te bereiden op het afscheid.

1. Een opdrachtgever hoeft geen familie te zijn

Vaak wordt gedacht dat alleen een partner of kind de uitvaart kan regelen. Dit is een misvatting. Iedereen kan opdrachtgever zijn. Dus ook een collega, buurvrouw, beste vriend of kennis.

2. De opdrachtgever ontvangt de uitvaartnota

Vijf praktische tips om uitvaartwensen te bespreken

Iedere dag maken we keuzes, bewust of onbewust, met kleine of grote gevolgen voor nu én voor later. Maar staan we wel eens stil bij de keuzes voor na ons leven? Hoe willen we dat ons afscheid eruitziet? De meeste mensen willen wel een afscheid dat bij hun leven past, maar staan hier niet bij stil wanneer ze nog volop in het leven staan. Op zich erg logisch, maar praten over uitvaartwensen zou toch doodgewoon moeten zijn? Ook al weten we dat het belangrijk is om hier op tijd bij stil te staan, toch zien we dat dit gesprek vooruitgeschoven wordt.

Onderzoek: 60 procent van nabestaanden in Utrecht kampt met spijt- en schuldgevoelens na plotseling overlijden dierbare

Maar liefst zestig procent van de Nederlanders die te maken kregen met het overlijden van een dierbare van wie ze geen afscheid hebben kunnen nemen, blijft met vervelende gevoelens achter, zoals spijt en schuld. Onder inwoners van Utrecht bleek dit ook bij zestig procent het geval. Zo luidt een opvallend resultaat uit onderzoek uitgevoerd in opdracht van landelijk uitvaartverzorger en -verzekeraar Monuta.

Heel gewoon

Meneer was al een paar jaar met pensioen. Hij was altijd heel actief geweest, altijd nog aan het werk. Zo’n man die met zijn handen kon maken wat zijn ogen zagen. Hij repareerde alles, vooral aan auto's en motoren. Hoe moeilijker, hoe leuker hij het vond. Een half jaar geleden was hij ziek geworden, de laatste weken heel hard achteruit gegaan en thuis overleden.

Afscheid van een hippie

Een jonge vrouw belt: haar moeder was in het hospitium overleden. Ik ga meteen bij haar langs in het hospitium. De kamer waar mevrouw ligt is aangekleed in een mystieke sfeer. Het ruikt er naar wierook, er staan Boeddhabeelden en er hangen oosterse kleden en schilderijen. Boeddhistische muziek klinkt, kaarsen branden. 

Een groot zanger

Meneer is in de jaren 60 vanuit Suriname naar Nederland gekomen. In zijn vaderland was hij een bekende zanger van soulliedjes. Hij droomde van een carrière als soulzanger, maar zoals zo vaak – het leven liep anders. Meneer had diverse baantjes, relaties liepen stuk, als zanger had hij verkeerde managers en nam hij verkeerde beslissingen. Maar hij bleef zingen. Vooral op feesten en partijen. Dan was hij de artiest die een feest kon maken; een geweldige zanger en gangmaker. Op die momenten kon hij al zijn zorgen vergeten en was hij gelukkig. 

Samen zingen

Na een lang ziekbed is mevrouw overleden. Meneer had lang voor zijn vrouw gezorgd, maar niet in z’n eentje. Het echtpaar heeft geen kinderen, maar enkele nichtjes, jonge vrouwen, hebben hen bijgestaan. Toen de nichtjes nog klein waren kwamen ze graag bij hun oom en tante logeren in de vakanties. Ook kwamen ze regelmatig een weekeind op bezoek. Ze werden lekker verwend, gingen leuke dingen doen, op stap naar de dierentuin, winkelen. Maar het fijnste was toch wel dat ze samen zongen. Allerlei liedjes. Eerst tijdens de  afwas. Later werd het steeds serieuzer en werden ze lid van een koor.

Zelf de regie

De mantelzorger van Jos belt me op om zijn uitvaart voor te bespreken. Jos is ernstig ziek en heeft niet lang meer te leven. Hij is alleenstaand en heeft een kleine familie met wie hij nauwelijks contact heeft. Zijn hele leven heeft hij zijn zaken alleen geregeld. En dat wil hij nu ook voor zijn uitvaart doen.