Kartonnen kist

Mevrouw was er altijd duidelijk over geweest: ‘Ik wil alles zo simpel mogelijk als ik ben overleden. Leg mij maar gewoon in een kartonnen doos.’ En zo gebeurt het, de avond dat ze sterft in het hospice. Er bestaan prachtige kartonnen kisten – mevrouw wordt dezelfde avond nog in zo’n kist gelegd.

Omdat de overledene snel uit het hospice moet worden overgeplaatst, spreken wij de nabestaanden pas de volgende dag. Mevrouw ligt thuis opgebaard, op een speciaal onderstel dat nodig is bij kartonnen kisten. ‘Het is tekenend voor onze moeder,’ vertelt de zoon. ‘Ieder dubbeltje draaide ze om. We hebben een fijne jeugd gehad, maar onze ouders gaven geen cent teveel uit.’ ‘Zelfs de laatste jaren, toen ze het een stuk ruimer hadden, bleef mijn moeder zuinig,’ lacht een andere zoon. ‘Die kartonnen kist past echt bij haar.’

We gaan in gesprek over de uitvaart. Dan blijkt dat mevrouw gecremeerd wil worden. Dat was nog niet bekend toen de kartonnen kist door het hospice werd besteld. Ik moet de kinderen teleurstellen: ‘Het crematorium staat het gebruik van zo’n kist niet toe, want karton vat te snel vlam. En een kartonnen kist heeft meer nadelen. Zo zijn er ook extra dragers nodig, omdat papier veel minder stevig is dan hout. De kinderen willen echter dat moeder in de kartonnen kist blijft liggen. Dat was immers haar wens.

Natuurlijk vinden we een oplossing. Tijdens de uitvaartdienst ligt mevrouw in de kartonnen kist te midden van familie, vrienden en bekenden. Voor de crematie hebben we een houten kist besteld. Zodra de plechtigheid is afgelopen, wordt de overledene in de andere kist gelegd. Geen heel dure, maar wel een extra kist. En samen met de extra dragers maakt dat de uitvaart uiteindelijk prijziger dan verwacht. De kinderen kunnen er echter wel om lachen. ‘Haar laatste beslissing bleek uiteindelijk een dure. Maar dat hebben we graag voor haar over.’

Reactie toevoegen