Samen zingen

Na een lang ziekbed is mevrouw overleden. Meneer had lang voor zijn vrouw gezorgd, maar niet in z’n eentje. Het echtpaar heeft geen kinderen, maar enkele nichtjes, jonge vrouwen, hebben hen bijgestaan. Toen de nichtjes nog klein waren kwamen ze graag bij hun oom en tante logeren in de vakanties. Ook kwamen ze regelmatig een weekeind op bezoek. Ze werden lekker verwend, gingen leuke dingen doen, op stap naar de dierentuin, winkelen. Maar het fijnste was toch wel dat ze samen zongen. Allerlei liedjes. Eerst tijdens de  afwas. Later werd het steeds serieuzer en werden ze lid van een koor.

Mevrouw overlijdt in de kersttijd. Gedurende haar laatste dagen waren de nichtjes veel bij hun tante geweest. Mevrouw was niet meer sterk genoeg om te zingen, maar genoot van de stemmen van haar nichtjes. En die stemmen klinken ook na de  condoleance in het uitvaartcentrum. Als iedereen afscheid heeft genomen sluit de familie de kist, onder het zingen van de lievelingsliedjes van mevrouw.

De plechtigheid is sober. Zo wilde mevrouw het. In de aula van de  begraafplaats spreekt alleen haar man en een van de nichtjes. Daarna klinkt een kerstlied. Met zuivere stem zingt een nichtje Stille nacht, heilige nacht. Zonder begeleiding. Iedereen is ontroerd. Het lied zegt meer dan woorden ooit hadden kunnen zeggen.

 

Reactie toevoegen