Mijn eerste lustrum

De zomer van 2014 was voor mij een hele speciale zomer, want onder de naam Monuta Sepers werd ik in de gemeente Elburg, Oldebroek en Hattem franchisenemer van uitvaartverzorger Monuta. Dat vond en vind ik nog steeds een enorme eer. Deze week blik ik graag terug op vijf enerverende en intensieve jaren. Bijzondere herinneringen komen naar boven aan grote en kleine uitvaarten, waarbij er veel verdriet was, maar soms ook dankbaarheid omdat het einde van een lijdensweg bereikt was. Er is één  woord dat bij het terugblikken overheerst en dat is dankbaarheid.

Dankbaar ben ik voor het vertrouwen dat mij gegeven is in de afgelopen vijf jaren. De vele ontmoetingen waren elke keer weer bijzonder. Ik ben geraakt door het feit dat de nabestaanden het vertrouwen in mij uitspraken en mij persoonlijk vroegen om hen bij te staan in de meest kwetsbare momenten rondom het overlijden van hun dierbare.

Dankbaar ben ik voor de goede samenwerking met de vele relaties, die ik als uitvaartondernemer heb. Hierbij denk ik aan predikanten, kosters, bloemisten, chauffeurs van rouwauto en volgauto’s, dragers,  grafdelvers, de verschillende gemeenten en de collega’s van het crematorium. Ook denk ik  aan het team dat de laatste zorg verricht, dat elke keer opnieuw weer alles in zijn werk zet om de overledene gereed te maken voor een waardig afscheid. Iedereen heeft zijn eigen taak en zijn eigen kwaliteiten waardoor we het samen tot een persoonlijk, stijlvol en waardig, afscheid kunnen maken. Elke keer weer opnieuw.

Dankbaar ben ik ook voor de steun van het thuisfront. Naar buiten toe  spreek ik er wellicht niet veel over, maar alleen dankzij mijn vrouw die altijd achter mij staat, kan ik die invulling aan mijn werk geven zoals ik dat vanuit mijn hart graag wil doen. Dat betekent dag en nacht klaar staan voor de families en hen in alles zoveel mogelijk ontzorgen.  

Ruim drie jaar mogen mijn vrouw en ik nu ook in deze prachtige omgeving wonen en we voelen ons in vele opzichten thuis! De onderlinge betrokkenheid die er is, raakt ons elke keer weer. Een betrokkenheid die we mijns inziens hard nodig hebben in onze samenleving. Ik heb het al eens eerder benoemd en stip het hierbij nog een keer aan: blijf vooral omzien naar elkaar!

Ook de komende jaren hoop ik er voor u te zijn met liefde, aandacht en respect voor u en uw dierbare.