“Dat had die ouwe prachtig gevonden”

Regelmatig vertellen medewerkers van Monuta over de dingen die zij meemaken in hun bijzondere werkomgeving.

Uitvaartwens

Ik tuurde door de voorruit. Hier moet het zijn. Ik parkeerde de auto en stapte de ijzige kou in. In het donker zocht ik mijn weg over een smal, schaars verlicht pad naar de woonark van de familie De Boer. De familie wachtte mij hier met spanning op mij. Maar ook met verdriet. Want meneer De Boer is die middag overleden. Hij was al langer ziek en wist dan ook precies hoe zijn uitvaart eruit moest zien. Zijn familie wilde zijn wensen graag het liefst zo snel mogelijk uitvoeren. Samen gingen we aan de slag.  

Het leek alsof meneer De Boer nog steeds de leiding gaf in zijn bedrijf.”

Laatste biertje

Meneer De Boer wilde graag in zijn eigen bouwbedrijf worden opgebaard. Midden in de enorme bedrijfshal stelden we daarom een indrukwekkende, steigerhouten kist op. Een bevriende timmerman heeft de kist zelf getimmerd op aanwijzing van meneer De Boer. Ernaast stond zijn laatste biertje. De dagen voor de uitvaart werkte men gewoon door, om de kist heen en op de achtergrond Nederlandstalige muziek. “Zo wilde die ouwe het”, sprak een van de zoons liefdevol. Het leek die laatste dagen dan ook net alsof meneer De Boer nog steeds de leiding gaf over de dagelijkse gang van zaken in zijn bedrijf.

Toost op het leven

Op de condoleanceavond kon iedereen persoonlijk afscheid nemen van meneer De Boer, een bekende naam in de plaatselijke bouwwereld. En zo hief men in de bedrijfshal met een vers getapt biertje voor de laatste keer het glas op het leven van meneer De Boer.

Politie-escorte

Op de dag van de uitvaart richtten we een bedrijfsvrachtauto met open laadbak in als ‘rouwauto’. Tussen talloze bloemstukken in de bedrijfskleuren geel en wit stond de enorme kist op de grote achterklep, klaar voor vertrek naar het crematorium. Maar meneer De Boer had nog één wens: hij wilde graag een rouwstoet met zo veel mogelijk auto’s én politie-escorte. Hij werd niet teleurgesteld. Ruim vijftig auto’s sloten achter de ‘rouwvrachtwagen’ aan. Voor en achter twee motoragenten maken de stoet het compleet.

Liefdevol en persoonlijk afscheid

Een paar dagen later sprak ik een van de zoons. Hij bedankte mij voor het goede luisteren naar de wensen van de familie. Dit maakte een liefdevol en zeer persoonlijk afscheid mogelijk, waarbij de wensen van de overledene centraal stonden. De familie kon hiermee verder. En zij vonden troost in de gedachte dat die ‘ouwe’ het prachtig had gevonden.