Reactie toevoegen

Op een winterse dag krijg ik de vraag van mijn collega of ik de uitvaart van mevrouw Scholten wil verzorgen. Ze is 78 jaar geworden. Het is niet nodig om nog contact op te nemen van tevoren, laat mijn collega weten. Maar zoals wij bij Monuta altijd doen, is toch nog even bellen naar de opdrachtgever. Dus ik bel de jongere zus van mevrouw Scholten.

Rita Scholten wil haar zus graag laten bijzetten in het familiegraf op Rhijnhof in Leiden. Hier liggen ook haar broer en haar ouders al begraven. Hierna is nog één plaatsje over, vertelt ze. We praten bijna uur. Het lucht Rita op om haar verdriet te delen en ik krijg genoeg informatie om het afscheid van haar dierbare zus vorm te geven.

Donderdagochtend ontmoet ik mevrouw Scholten bij de poort van Rhijnhof. Wij zijn vandaag de eerste op de begraafplaats. De serene stilte wordt versterkt door het neervallende sneeuw. We lopen gearmd onder een paraplu naar de rouwwagen waar de kist met haar zus in staat. Onze jonge dragers halen de kist uit de auto en zetten deze op hun schouder. Ik loop samen met Rita achter de dragers aan naar het graf. Ik geef Rita een roos en laat haar even alleen bij het graf met haar geliefde zus.

“Je hebt je rust verdient lieve zus, we zien elkaar binnenkort weer”, spreekt Rita liefdevol. Samen met de sneeuwvlokken dwarrelt de rode roos op het graf. Rita draait zich om en geeft mij weer een arm. We lopen zwijgend terug over de witte paden van Rhijnhof.

Ruud Heijnekamp