Opdat wij nooit vergeten

Opnieuw ligt er bijna een jaar achter ons. Een jaar waarin ik mensen mocht ontmoeten en begeleiden bij een afscheid van een geliefde. Ook dit afgelopen jaar waren er families die mij voor de tweede of derde keer benaderden om hen bij te staan. Ik denk in het bijzonder terug aan een gezin, dat dit jaar hun vader en enkele maanden later ook hun moeder moest loslaten. Plotseling ben je als kinderen wees, wat een verdriet.

Geen afscheid

Ik denk ook terug aan nabestaanden die geen afscheid hebben kunnen nemen van hun geliefde vanwege een onverwacht overlijden tijdens een reis, vanwege een ongeluk dat hem of haar overkwam, vanwege de keus om niet meer verder te willen leven. Wat is dat alles toch ontzettend moeilijk; we hebben er vaak geen woorden voor. Wel kunnen we er voor elkaar zijn.

Dankbaar

Het ontroert me elke keer weer: al die verdrietige, maar ook mooie momenten en ontmoetingen met bijzondere mensen. Weet dat u allen een plek in mijn hart heeft. Ik ben u dankbaar voor het vertrouwen dat u mij heeft gegeven om de uitvaart van uw dierbare te mogen begeleiden.

Persoonlijk

Afgelopen november mochten wij ouders worden van een dochter, Sarah! Geboren in april 2016 in Taiwan. Lange tijd hebben wij naar haar uit gekeken. Vol verwachting zien wij uit naar ons wereldwonder en het moment dat wij haar voor altijd in onze armen mogen sluiten.

Feestdagen

Misschien ziet u uit naar de feestdagen, misschien ziet u er tegen op. Weet dat er aan u gedacht wordt, want wij leven met u mee. We vergeten onze dierbaren niet, we blijven hun namen noemen. Zo blijven ze dicht bij ons.

Ik wens u mede namens mijn vrouw Annemarie, goede en liefdevolle kerstdagen toe en voor 2020 kracht, liefde en moed om verder te gaan.

Mark Sepers