Vier bijzondere opbaarlocaties. Wat past eigenlijk bij u?

Uitvaarten worden steeds persoonlijker. Nabestaanden denken bijvoorbeeld al heel vaak bewust na over welke bloemen, catering en muziek het beste passen bij hun overleden dierbare. Maar de mogelijkheden gaan veel verder. Want wist u dat er ook veel mogelijkheden voor opbaring zijn?

Bij opbaren denkt men nog vaak aan een uitvaartcentrum of thuis. Maar past dat wel bij wie de overledene was? Of bij u? Lees waar anderen voor kozen en waarom.

Dol op de tuin

Helen tuinierde graag en veel. Met een kopje koffie genoot ze vanaf het terras van haar tuinhuisje van de prachtige bloemen die er dankzij haar goede zorgen zo mooi bij stonden. Toen ze overleed wilden haar kinderen haar hier niet weg halen uit deze omgeving waar ze zoveel liefde in had gestopt: “We nemen afscheid van haar op de plek waar ze zo graag was.” Helens kist werd geplaatst in het tuinhuisje. De bloemen kwamen uit haar eigen tuin. Een sereen afscheid, op een plek waar iedereen haar liefde voelden.

Kamperen in de tent

“Je kunt mij begraven in mijn tent!” Rik was altijd duidelijk in het uitdragen van zijn hobby. “Het liefst kampeer ik zo vaak mogelijk.” Na zijn overlijden deelde zijn vrouw deze uitspraak met de uitvaartverzorger en die twijfelde geen moment: “We kunnen de tent opzetten in de tuin en Rik hier opbaren.” Het was een prachtig afscheid. Nabestaanden zaten bij Rik in de tent en in de tuin brandde een vuur als soort eeuwige vlam. Zijn vrouw was tevreden: “Het voelde goed. Ik weet zeker dat Rik dit geweldig had gevonden.”

Thuis in de stal

“Pa hield gewoon echt van zijn koeien en het liefst was hij alleen maar in de stal”, zei zijn zoon. “Hij wilde niet op vakantie en vond een dagje uit vaak al te lang duren. Dat hij hier nu voor eeuwig weg moet vind ik vreselijk.” Maar het afscheid van zijn koeien, werd zo lang mogelijk uitgesteld. De kist kwam te staan in een mooi aangeveegde stal, bij de koeien. De geur die er hing riep veel herinneringen bij iedereen op. Het was een afscheid dat respect toonde voor wie de boer was geweest.

Bij haar paard

Er was veel verdriet, maar ook dankbaarheid dat ze geen pijn meer had. Hun vrouw en moeder was erg ziek geweest en nu ze overleden was, kwam pas het besef hoe sterk ze eigenlijk was geweest. En die kracht haalde ze ook uit haar paard. “Als Celeste er doorheen zat en ons niet wilde belasten met haar verdriet en pijn, ging ze even naar haar paard”, vertelde haar man. “Dat arme dier voelt het ook nu zij weg is. Hij is erg onrustig.” Toen de uitvaartverzorger voorstelde dat ze bij haar eigen paard kon worden opgebaard, was de familie verbaasd dat zoiets kon. Het was prachtig om te zien hoe kalm het paard werd van de kist in zijn stal en hoeveel liefde de nabestaanden voelden in deze omgeving waar Celeste zoveel rust had gevonden.

Welke opbaarmogelijkheid past bij u?

Hoe zou een bijzondere opbaarlocatie eruit zien die precies bij u past? Of bij degene waar u van houdt? Wissel eens van gedachten met de uitvaartverzorger van Monuta of leg uw wensen meteen vast via uitvaartwensen.nl.