De fiets die ik van hem kreeg, gaat nooit meer weg

​​​​​​“We hebben het tegenwoordig allemaal druk. Als ik me opgejaagd voel, denk ik aan mijn opa. Hij nam de tijd. Door aan hem te denken, voel ik een moment van stilte en kalmte.”

En dat doet Joram (28) vaak als hij in de auto zit, van hot naar her rijdt voor zijn werk. “Hij herinnert mij eraan om stil te staan. Als mijn hoofd vol zit, vraag ik mezelf af wat opa zou doen in deze tijd van haast. Dat geeft rust. Hij nam echt de tijd. Voor een ontspannen lunch, een rustig fietstochtje door de natuur. De wereld draait toch wel door.”

Stille levensgenieter

Zijn opa (84) was de rust zelve: ingetogen, zorgzaam en nooit op de voorgrond. “Als ik aan hem denk, zie ik hoe hij ontspannen in zijn stoel de krant leest. Hij haalde geluk uit kleine dingen en was een stille levensgenieter. Tijdens familiediners genoot hij vooral van het samenzijn.”

Bewuster leven

Joram neemt tegenwoordig zelf ook vaker de tijd voor dingen. “Op een familiedag was ik vroeger nog weleens met mijn telefoon bezig. Nu laat ik die links liggen en ben ik er met volle aandacht bij. Het besef dat alles ineens over kan zijn, maakt dat ik bewuster leef.”

Kostbare momenten

Al zijn fietsen kreeg hij van zijn opa, want hij werkte in een fietsfabriek. “Als er iets kapot was, ging ik naar hem toe. Dan was het afwachten of hij tijd had, want hij repareerde alles op zijn eigen tempo. Als klein jongetje keek ik hoe hij werkte of hielp ik mee. En ondertussen kletsten we.” Of ze maakten woordpuzzels of bezochten oorlogsmusea. “Ik hechtte eigenlijk nooit zoveel waarde aan die gesprekken en het samen zijn. Nu ik ouder ben, zie ik hoe kostbaar die momenten waren. Iets kleins, zoals de schone zakdoek die hij altijd bij zich had, krijgt opeens veel betekenis.”

Lied als eerbetoon

Hij deelde zijn gedachten met Diggy Dex. De zanger schreef voor November 2 Remember het herinneringslied Ik mis je nu wel hier. “Het nummer raakt me. Iedereen kan er iets in herkennen als hij iemand mist. Ik ben trots dat ik mijn opa kan eren door mijn verhaal te delen.” Hij hoopt dat anderen door het lied ook beseffen dat de tijd die je hebt met je familie en vrienden niet oneindig is. “Het ene moment denk je alles samen te kunnen doen, het volgende moment is iemand er niet meer.”

Proosten in gedachten

Ondertussen proost hij bij elke Jägermeister in gedachten met zijn opa. “Hij schiet ook door mijn hoofd als ik de radio aanzet. Die is van hem geweest. Hij luisterde vaak naar klassieke muziek. Als ik binnenkwam, deed hij de radio uit zodat hij aandacht voor mij had. In de schuur staat nog de laatste fiets die ik van hem kreeg, voor de middelbare school. Die gaat nooit meer weg.”

Puur geluk

Joram wil niets liever dan gelukkig zijn en simpelweg genieten, net als zijn opa. “Als sportvisser vind ik het heerlijk om in het weekend bij het water te zijn. Tijdens het hardlopen voel ik bewust even de vrijheid. Dan sta ik stil bij de zwaluwen die om me heen vliegen en realiseer ik me hoe mooi het leven is. Dat is bijna puur geluk. Dankzij mijn opa kan ik in het hier en nu zijn.”

​​​Door een geur, een liedje of een plek moet je soms opeens denken aan iemand die je mist. Voor November 2 Remember van Monuta schreef Diggy Dex in 2025 een lied dat precies daarover gaat. Joram is een van de nabestaanden die haar herinneringen deelde als inspiratie voor het nummer Ik mis je nu wel hier.

Meer over November 2 Remember