"Gaan zoals ze was. Hoe mooi is dat?"

Vaste rituelen en tradities spelen een steeds minder grote rol bij het laatste afscheid. In plaats daarvan staat het persoonlijke leven van de overleden dierbare vaak centraal. Voor uitvaartverzorger Jacquelines Reijers is haar vak haar roeping. "Het is zo ontzettend belangrijk dat je goed afscheid neemt van je dierbare. Je gaat maar één keer van de aarde af. Ga dan zoals je was." 

“Zou het niet mooi zijn", zei uitvaartverzorger Jacqueline Reijers  tegen Freek Jansen en zijn dochter Kim, "als we Ilone naar huis halen? Dat jullie afscheid kunnen nemen op de plek die haar het dierbaarst was?" Ze moesten even wennen aan het idee. Maar nu, een aantal jaar later, kijkt Freek er op terug met een 'fantastisch gevoel'. "We wisten niet dat dit allemaal mogelijk was. Ilone was al een tijd ernstig ziek, maar hoewel we veel hadden besproken, liet ze alles rondom de uitvaart aan ons over. 'Doe maar wat voor jullie het beste is', zei ze altijd. Ik wist niet eens of ze begraven of gecremeerd wilde worden."

Bijna alles kan en mag. 

Tijdens haar leven was Ilone buitenmens en paardengek. Voor Freek en Kim was dit het uitgangspunt. "Ze lag opgebaard in de stal, tegenover de box van Nico, haar eigen paard. Het was Jacquelines idee om de afscheidsdienst te houden in onze grote veldschuur, met uitzicht op de landerijen. Op de dag van het afscheid legden we hier Ilone’s kist op een stapel strobalen. De zon scheen, en toen de dienst begon vlogen buiten de eerste zwaluwen langs. Twee ooievaars streken neer in het weiland. Alsof het zo moest zijn, verscheen vlak daarna een ree. Het was adembenemend. Er waren 150 mensen, maar je kon een speld horen vallen. Dit zou Ilone prachtig hebben gevonden."
 

 

 

Warm en persoonlijk
Vooral jongere generaties willen een ander soort afscheid van hun dierbaren. Warmer en persoonlijker, meer toegespitst op hoe hij of zij echt was. Dat kan tot uiting komen in de verhalen die tijdens een dienst worden verteld, in de muziek die wordt gespeeld, in een persoonlijk beschilderde kist of in een goed glas wijn met tapas in plaats van koffie met cake. Maar vaak weten nabestaanden helemaal niet dat een afscheidsdienst niet per se in het crematorium plaats hoeft te vinden. Jacqueline: "Veel mensen ervaren de aula van een crematorium als kil en formeel. Ze zijn verrast als ik vertel dat bij afscheid nemen in principe alles kan en alles mag. Uiteraard binnen de normen van de wet."

Afscheid bij het biljart
Voor Jacqueline is haar vak haar roeping. Bevlogen: "Het is zo ontzettend belangrijk dat je goed afscheid neemt van je dierbare. Je gaat maar één keer van de aarde af. Ga dan zoals je was. Dat biedt nabestaanden enorm veel troost. Niet de dood of bijvoorbeeld de nare maanden van ziekte die eraan vooraf zijn gegaan zouden centraal moeten staan tijdens het afscheid, maar het leven zoals dat geleefd is. Zo hou je de mooie herinneringen levend en kun je het verdriet beter verwerken."

Daar heeft iedereen het nog steeds over. Dat bezorgde ons allemaal kippenvel.

Mooie voorbeelden heeft ze ervan. Zoals de man die tijdens zijn leven altijd alles vierde in een bepaald café. "Al z’n huwelijksjubilea, het carnaval, maar ook z’n wekelijkse avondje biljarten. Toen hij overleed, hebben we dáár de afscheidsdienst gehouden. Vanuit huis werd hij er heengedragen, omringd door al zijn kinderen. De kist stond op het biljart, de glazen werden geheven.” Of de vrouw voor wie de tennisclub heel erg belangrijk was. De kist stond op de tennisbaan, haar dierbaren eromheen. Of de tuinliefhebber, die in zijn eigen bongerd lag, tussen de fluitende vogels. "Hoe mooi is dat! Ruimte en weidsheid… Zo kunnen alle emoties veel beter een uitweg vinden", is de stellige overtuiging van Jacqueline. "Meer dan tussen de betonnen muren van een aula." 

Naast uitvaartverzorger is Jacqueline ook trouwambtenaar. "Ik heb twee verschillende tuinen laten aanleggen: een rouw- en een trouwtuin. Beide zijn ingericht om de sfeer van een dienst optimaal te ondersteunen. Ik merk dat het mensen bij vreugde én verdriet heel goed doet om omringd te zijn door natuur."

Erehaag van ruiters 
Freek Jansen schiet bijna weer vol als hij eraan terugdenkt. "Na de dienst voor Ilone brachten we haar naar natuurbegraafplaats Heidepol. Deze plek vonden we het beste bij haar passen. Vanuit huis werd ze een stukje begeleid door een erehaag van ruiters. Vriendinnen hadden geregeld dat haar paard Nico mee ging naar Heidepol. Toen de kist uit de auto werd getild begon hij opeens te hinniken. Ook later, toen haar kist naar beneden werd gelaten in het graf, liet hij luid en duidelijk van zich horen. Daar heeft iedereen het nog steeds over. Dat bezorgde ons allemaal kippenvel."

Freek en zijn dochter Kim zijn heel dankbaar dat Jacqueline destijds op hun pad kwam. "Ze heeft ons perfect aangevoeld en met haar ideeën een onvergetelijk afscheid voor elkaar gekregen. In die eerste dagen na een overlijden komt er zóveel op je af… Dan is het goud waard als iemand je de zorg uit handen neemt. En dan ook nog op zo’n persoonlijke manier."

 

Tip: bespreek je uitvaartwensen

Als een dierbare overlijdt, komt er veel op de nabestaanden af. Emotioneel, maar ook praktisch. Zo moeten er keuzes worden gemaakt over de uitvaart. Een begrafenis of crematie? Waar gaat de afscheidsdienst plaatsvinden? En hoe wordt deze ingevuld? De uitvaartverzorgers van Monuta maken voor iedereen een afscheid met een goed gevoel mogelijk. Vrijwel alle wensen kunnen worden ingewilligd, maar vaak zijn de wensen van de overledene niet bekend bij de nabestaanden. Bespreek en leg daarom jouw wensen vast.

Terug naar overzicht