Actueel

Kwaliteitsaward voor Monuta Rijn- en Vechtstreek

Een kleine en persoonlijke uitvaartonderneming: dat is Monuta Rijn- en Vechtstreek. In 2010 openden Yvonne en Jelle Quak deze Monuta-vestiging in Maarssen. Hun werkwijze is niet onopgemerkt gebleven: het echtpaar kreeg onlangs de Monuta-Award uitgereikt. Dit is een kwaliteitsaward die de waardering van nabestaanden uitdrukt voor de uitvaartbegeleiding van Monuta Rijn- en Vechtstreek. Wat kenmerkt Yvonne en Jelle Quak?

Restaurant

Een echte netwerker was ze geweest. Actief in het verenigingsleven, een bekend gezicht in het dorp. Iemand die voortdurend een praatje maakte en door iedereen werd gegroet. Ze hield ervan om mensen te helpen en met elkaar in contact te brengen. Stilzitten was niets voor haar.

Laatste rit

‘Het is voorbij, dit is de laatste rit. Ik zal je missen mijn oude truck, mijn trots bezit.’ Dit lied van Henk Wijngaard wordt gespeeld op het afscheidsfeest van een vrachtwagenchauffeur die met pensioen gaat. Een nieuwe tijd breekt aan. Helaas kan meneer niet lang van zijn vrije tijd genieten: een half jaar later overlijdt hij.

Dagje Limburg

Lang geleden was het echtpaar vanuit Limburg naar midden-Nederland verhuisd. De blaaskapel uit hun geboortedorp bleef favoriet. Al die jaren zei mevrouw: ‘Als ik dood ga, wil ik dat jullie op mijn uitvaart muziek laten horen van de blaaskapel.' Zelfs toen ze dementeerde bleef ze dit herhalen, vertelt haar zoon als ik na haar overlijden op gesprek kom. We bereiden de uitvaart voor. Natuurlijk willen de weduwnaar en de zoon deze wens van mevrouw uitvoeren. Maar hoe komen ze aan de muziek?

Oost west, thuis best

Een uitvaartplechtigheid vindt meestal plaats in een crematorium of in een kerk. Maar het kan ook anders. Thuis bijvoorbeeld.

We gaan op bezoek bij de weduwe van een man die een lang ziekbed heeft gehad. Maandenlang is hij in zijn eigen huis verpleegd. Hij is thuis gestorven en heeft als wens aangegeven dat vrienden en familie daar ook afscheid van hem mogen nemen. Ik kijk om me heen: in de grote woonkamer met uitzicht op de schitterende tuin moet dat zeker kunnen. Het vraagt wat meer organisatie, maar daar zijn we voor. Een uitvaart moet immers passen bij de overledene.

Geen cake

Een klein huisje in een echte volksbuurt. Daar woonde mevrouw. Dochter doet de deur open en laat me binnen in de sober ingerichte woonkamer. De dochter steekt meteen van wal. Ze klinkt verbitterd als ze over de uitvaart van haar moeder begint. ‘Ze heeft alles al geregeld. Er valt geen speld tussen te krijgen.' Uit de verhalen maak ik op dat mevrouw bepaald niet geliefd was in de familie. Ze had met iedereen ruzie. Met haar dochter had ze een moeizame relatie. De zoon is zelfs uit beeld - die wil niets meer met zijn moeder te maken hebben.

Alleen muziek

Drie vrouwen had hij gehad. Onwennig zitten zijn kinderen, halfbroers en -zusters, bij elkaar in de huiskamer van hun overleden vader. Ze kennen elkaar niet goed, maar hebben nu toch met elkaar te maken: de uitvaart moet worden geregeld.