Een groot zanger

Meneer is in de jaren 60 vanuit Suriname naar Nederland gekomen. In zijn vaderland was hij een bekende zanger van soulliedjes. Hij droomde van een carrière als soulzanger, maar zoals zo vaak – het leven liep anders. Meneer had diverse baantjes, relaties liepen stuk, als zanger had hij verkeerde managers en nam hij verkeerde beslissingen. Maar hij bleef zingen. Vooral op feesten en partijen. Dan was hij de artiest die een feest kon maken; een geweldige zanger en gangmaker. Op die momenten kon hij al zijn zorgen vergeten en was hij gelukkig. 

Meneer overlijdt volkomen onverwacht. Alleen in zijn woning. Zijn dochter vindt hem. Samen met zijn vrienden besluit ze om hem nog eenmaal als artiest te eren en hem in de schijnwerpers te zetten.
‘We willen hem gedenken als artiest,’ vertelt ze met tranen in haar ogen. ‘En dat was hij ook, hoewel hij nooit tot een groot publiek is doorgedrongen. Zijn liedjes waren prachtig en hij genoot van ieder optreden dat hij gaf.’

Er is weinig geld voor een grootse uitvaart. Daarom besluiten we alleen de aula van het crematorium te bespreken. Daar spreken familie en vrienden eenvoudige woorden over zijn leven. We luisteren met elkaar naar cd-opnames van zijn laatste live optreden. De muziek werkt aanstekelijk: bijna iedereen loopt vrolijk zingend of neuriënd naar buiten. We nemen afscheid van een groot artiest.

Reactie toevoegen